Doorgaan naar hoofdcontent

Stomerij stress



Dresscode
Afgelopen zondag had ik een bijeenkomst met een dresscode. Als man moet je verplicht in een donker kostuum verschijnen. Nu kom ik daar regelmatig en weet hoe het werkt. Alleen mijn donkere pak was toe aan een schoonmaakbeurt.

Brengen
Aangezien een pak niet in de wasmachine kan. Zat er maar één ding op het pak wegbrengen naar de stomerij. Ik heb altijd een fascinatie met de stomerij. Vroeger was het een heel groot ding voor mijn moeder. Als de man van de stomerij kwam. Ruim voortijd was de nervositeit voelbaar in huis. De stomerij meneer kwam met een oude auto en sprak een andere taal. Achteraf was dit een dialect en heb ik geen idee waarom mijn moeder het zo spannend vond. Goed. Mijn pak moest dus naar de stomerij. Ik heb in mijn woonomgeving rond gekeken en ik vond een adresje van kleding reparatie en stomen. Vooraf heb ik even prijsvraag gedaan € 15. Dat lijk mij een redelijk tarief. Ik heb geen prijsvergelijking meer gedaan. De eerste keer ging ik mijn pak weg brengen en stond ik voor een dichte deur. Vandaag gesloten. Geen ramp natuurlijk, maar dit soort dingen vind ik zwaar irritant. Openingstijden zijn openingstijden! Natuurlijk weet ik ook wel dat je niet uit plezier je winkel dicht doe, als je een eenmanszaak hebt. Het was maar een paar minuten lopen en extra beweging kan nooit kwaad. De volgend dag slaagde de poging wel. Omdat mijn moeder het zo spannend vind voelde ik zelfs ook een beetje spanning. Dat constateerde ik bij mijzelf. Dat vond ik wel grappig. Zeker toen de meneer mij een ernstig toesprak over het bonnetje dat ik die niet kwijt mocht raken.

Halen
Zaterdag zou ik het aan het einde van de dag mijn pak ophalen. Het bonnetje had ik zorgvuldig bewaard op het magneetbord. Ik was zaterdag blij dat het gelukt was en leverde mijn bonnetje in. Ik kreeg mijn donkere pak weer terug en ging naar huis. Thuis hing ik mijn pak terug in de hangkast. Op het moment dat ik de kast wilde sluiten zag ik iets aan een knoop. Mijn pak had twee knopen en deze had 3 knopen. Het was aan het einde van de middag net voor sluitingstijd. Ik in sneltreinvaart terug naar de winkel. Mijn pak was misschien wel meegegeven aan een ander. Help! Hoe moet het dan morgen? Ik had nog een ander pak maar dat is echt te klein. Gelukkig was de winkel nog open. De spanning die ik bij het inleveren voelde was blijkbaar wel terecht. Dat het zo spannend zou worden had ik ook niet verwacht. Na lang zoeken werd mijn pak tot grote opluchting van ons beide gevonden. We waren erg opgelucht. De winkelier baalde ook van zijn vergissing. Ik vertelde dit verhaal zondag na afloop van de bijeenkomst. Ik kreeg nog een stomerij verhaal te horen van een andere bezoeker. Hij had ook een verkeerd pak aangetroffen. Eén met een korte broek. Hij had ook geen reserve pak passend bij de dresscode. Hij is toen wel gegaan in zijn meest donkere pak maar viel toen wel op. Alleen weet ik nog steeds niet wat er nu gebeurd in een stomerij dit ga ik binnen kort eens uitzoeken.

Reacties