Doorgaan naar hoofdcontent

Reflectie: waarom kom ik in actie?


Als conservatief heb ik niet veel met demonstraties, protestmarsen of een rondje lopen met een spandoek. Toch ben ik heel bescheiden bezig met het actievoeren. De eerste keer dat het mij gevoel bekroop van ''hier moet ik iets mee'' was tijdens het kijken van een aflevering van De Verenigde Staten van Eva. Daarin zie je hoe burgers samen invloed beoefenen op hun eigen samenleving. Dat is er natuurlijk ook in ons land. Ik vind het wel met een andere insteek.

Mijn actie
Dit jaar ben ik lid geworden van een politieke partij. Ik kreeg twee dagen voor een lokale bijeenkomst een uitnodiging en de deadline voor de agendapunten toevoegen was verstreken. Ik heb een nette e-mail gestuurd dat dit voortaan anders moet. Normaal deed ik er niets mee. Ik hoop ook binnenkort een idee op te sturen naar de lokale afdeling. Gewoon ik ben lid en ik wil participeren.

Misleidende reclame
Een ander voorbeeld is dat ik in actie bent gekomen is een campagne van de Consumentenbond. Tegen misleidende verpakkingen. Ronkende namen en ingrediënten maar een totaal een andere inhoud. Hoe wel ik nooit aan dit soort acties doe. Was dit gewoon de eerste keer, want ik vind dat het moet kloppen. Mijn gegevens ingevoerd en geklikt op de knop. Ik heb geen idee of het uitmaakt maar het voelde goed.

Brievenbus sticker
Al een jaar of 5 heb ik een brievenbus sticker. Een ja nee variant. Wel lees ik het plaatselijke suffertje maar ik wil geen folders. Ik lees die wel via de iPad. Alleen van de supermarkten en mijn favoriete winkels. Ik vind het dus geen heel gek idee van de gemeente Amsterdam om de folders alleen bij de  ja ja stickers te bezorgen. Toch als ik moest stemmen ga ik voor de huidige manier. Het zelf kiezen vind ik dus belangrijker dan de milieuschade. Ik was hiervoor 5 jaar geleden al zelf in actie gekomen. Door in het gemeente huis een sticker op te halen.

Vuurwerk
Hier ben ik echt op tegen. Het onderzoek van afgelopen week paste natuurlijk in mijn straatje. Bij een feest wat oud en nieuw is horen geen slachtoffers. Toch ben ik tegen een algeheel verbod. Het is een traditie. Niet de mijne maar ik weet voldoende van cultuur en rituelen. Daarom is een verbod geen goede oplossing. Een selectief verbod van bepaalde soorten is wat mij betref wel weer acceptabel. Zodat de jaar wisseling voor mens en dier een weer een feestje wordt.

Reacties